Jak zrozumieć płacz maleństwa?
2012-02-07Przez pierwsze miesiące życia maleństwo przyzwyczaja się do nowej sytuacji, a także do nas – rodziców. Mając ograniczone możliwości komunikacji, stara się wyrazić wszystko płaczem. Potrzeba czasu, aby nauczyć się go rozumieć i rozróżniać jego znaczenie. Wraz z czasem staje się on rzadszy, a wtedy łatwiej jest ustalić, co dziecko próbuje zakomunikować.
Głośny, rozpaczliwy płacz to jednoznaczna prośba o ratunek. Dziecko płacze, ponieważ potrzebuje natychmiastowego przytulenia i pocieszenia w ramionach rodzica. Nie zawsze jest to związane z jakąś konkretną przyczyną, czasem jest to napad lęku. Jedyne co rodzic może wówczas zrobić, to utulić dziecko w ramionach i pozwolić się mu wypłakać.
Drugim częstym powodem płaczu jest zmęczenie. Dziecko uczy się rozpoznawać wiele bodźców dźwiękowych, wizualnych, zapachowych itp. Dziecko może poczuć się przytłoczone ich nadmiarem. Należy wtedy zagwarantować mu odrobinę ciszy – wyłączmy źródła dźwięku, przygaśmy światło i pozwólmy maluszkowi odprężyć się w ciszy.
Na pewnym etapie rozwoju, dziecko może zacząć się buntować,kiedy chcemy je położyć spać. Ono nie chce spać! Ono chce mieć jak najdłuższy i jak najbliższy kontakt z mamą i tatą. Chce się bawić, poznawać świat a nie odpoczywać.
Im dziecko starsze, tym bardziej potrzebuje uwagi i bliskości, będzie domagać się tego płaczem. Ono chce stale być z nami i nie pozwoli odkładać się do łóżeczka. Trzeba tak zaplanować zajęcia w ciągu dnia, aby mu to zagwarantować.
Jest mi niewygodnie – to częsty powód płaczu, gdy maluszek jest zbyt ciasno otulonykołderką lub ubranko jest za małe i uwiera.
Dziecko często płacze również wtedy, gdy chce oznajmić, że jest głodne.
Kolejnym ważnym powodem płaczu jest ból. Do trzeciego miesiąca może występować kolka jelitowa, która później sama mija.
Dziecko staje się płaczliwe również w okresie ząbkowania. Rosnące ząbki częściej powodują dyskomfort niż ból, ale dziecko lubi się poskarżyć.
Warto zwracać uwagę na płacz, ponieważ często jest on pierwsząoznaką choroby. Dziecko staje się płaczliwe w momencie, gdy czuje się mało komfortowo, gdy gorączkuje lub czuje ból.
Dziecko czasem płacze po prostu dlatego, że zwyczajnie nudzi się. Wtedy wystarczy zabawić malucha i zapewnić mu zajęcie.
Znanym pocieszycielem małych dzieci jest smoczek. Przez jednych jest on polecany, a inni są jego gorącymi przeciwnikami. Warto jednak podawać go dziecku, gdy widzimy, że ono go potrzebuje -gdy żucie smoczka je uspokaja. Łatwiej jest odzwyczaić później dziecko od żucia smoczka niż od żucia własnego kciuka, którym malec rekompensuje sobie brak gumowego pocieszyciela.
Źródło: eDziecko.pl
To, z czym dziecko styka się w pierwszych latach swojego życia, wpływa na jego inteligencję i późniejszą zdolność przyswajania wiedzy w szkole.
Prawda jest jednak taka, że z takiej postawy dziecka rodzice powinni być zadowoleni. Świadczy to bowiem o tym, że dziecko rozwija się prawidłowo – nie tylko fizycznie, ale również emocjonalnie.
upalny dzień wystarczy, by dziecko miało poparzoną skórę. Żeby temu przeciwdziałać należy smarować dzieci kremem z wysokim filtrem UV.
Przykładowo - może łagodzić poranne mdłości u kobiet w ciąży.
Jedni kołyszą dziecko aż do chwili, gdy zapada w głęboki sen i dopiero wtedy przenoszą je do łóżeczka. Inni kołyszą dziecko do chwili, gdy robi się senne, a następnie kładą je do łóżeczka, w którym zasypia. Obie metody są dobre, ale ich najwłaściwszy dobór zależy od charakteru dziecka. Nie każde dziecko ma tak głęboki sen, by było możliwe jego przenoszenie gdy śpi. Z drugiej strony nie każde zgodzi się na zasypianie we własnym łóżku, co ogłosi donośnym płaczem bądź histerią, mogącą doprowadzić do kaszlu lub nawet wymiotów.
